Odbiorcy zużywający energię elektryczną na potrzeby gospodarstw domowych są kwalifikowani do jednej z grup taryfowych oznaczonych literą “G”. Najwięcej odbiorców zaliczonych jest do grupy taryfowej G11, która obejmuje rozliczenia w jednej strefie czasowej.
Porównanie cen energii między dostawcami
W poniższym zestawieniu przyjęto założenie nienależenia do sieci dostawcy oraz uwzględniono wyłącznie ceny dla odbiorców indywidualnych. Ceny zostały posortowane od najniższej do najwyższej.
Rozbieżności w cenach sięgają 12%, jednak firmy nakładają różne opłaty dodatkowe, które po zsumowaniu mogą zmienić całkowity koszt zużycia. Warto skorzystać z darmowego kalkulatora energii elektrycznej dostępnego na stronie Urzędu Regulacji Energetyki — oblicza on dokładnie, ile można zaoszczędzić w wybranym okresie, zmieniając dostawcę prądu. Dla trzyosobowej rodziny zamieszkującej w domu jednorodzinnym w Łodzi i korzystającej z usług firmy PGE oszczędności mogą wynieść ok. 3%, tj. niecałe 50 zł w skali 6 miesięcy. To wciąż niewiele, co może oznaczać, że na rynku funkcjonuje pseudokonkurencja.
Struktura rachunku za energię elektryczną
Na fakturze odbiorcy w gospodarstwie domowym, w grupie taryfowej G-11, znajdują się następujące pozycje:
- Opłata za energię elektryczną — wynika z ilości zużytej energii mierzonej w kWh oraz ceny energii w zł/kWh
- Opłata zmienna dystrybucyjna — wynika z ilości energii oraz składnika zmiennego stawki sieciowej w zł/kWh
- Opłata jakościowa — wynika z ilości energii oraz stawki za korzystanie z krajowego systemu elektroenergetycznego w zł/kWh
- Opłata przejściowa — za likwidację kontraktów długoterminowych, wynikająca z iloczynu liczby miesięcy objętych rozliczeniem i stawki w zł/m-c, zróżnicowanej w zależności od rocznego zużycia energii przez odbiorcę
- Opłata stała dystrybucyjna — wynika z iloczynu liczby miesięcy objętych rozliczeniem i składnika stałego stawki sieciowej w zł/m-c
- Opłata abonamentowa — wynika z iloczynu liczby miesięcy objętych rozliczeniem i stawki opłaty abonamentowej w zł/m-c
Cena jednego kilowatogodziny w Polsce i za granicą
W Polsce średnia cena prądu dla gospodarstw domowych w 2022 roku wynosi około 0,83 zł za 1 kWh (z VAT). Należy jednak zaznaczyć, że ceny różnią się w zależności od taryfy, w której klient jest zarejestrowany u danego dostawcy energii elektrycznej.
W innych krajach ceny mogą być wyższe lub niższe w zależności od regionu. Na przykład w Niemczech cena wynosi około 0,30–0,35 euro za 1 kWh, w USA średnio około 0,12–0,15 dolarów za 1 kWh, a w krajach skandynawskich ceny są zazwyczaj wyższe.
Dodatkowe opłaty wpływające na rachunek
Poza samym kosztem energii elektrycznej rachunek zawiera szereg dodatkowych składników, które składają się na rzeczywistą kwotę do zapłaty. Opłaty stałe (dystrybucyjna i abonamentowa) są naliczane niezależnie od zużycia, co oznacza, że nawet przy minimalnym poborze energii odbiorcy ponoszą określone koszty miesięczne. Opłaty zmienne natomiast rosną proporcjonalnie do ilości zużytego prądu — im większe zużycie, tym wyższa opłata dystrybucyjna i jakościowa. Dlatego warto przy wyborze dostawcy energii uwzględnić nie tylko cenę netto za kWh, ale także wszystkie dodatkowe składniki cenowe.
Wybór najtańszego dostawcy energii
Zmiana dostawcy energii elektrycznej w Polsce jest możliwa dzięki liberalizacji rynku, jednak oszczędności nie zawsze są znaczące. Odbiorcy mają prawo co roku zweryfikować oferty dostępnych firm i skorzystać z kalkulatora kosztów energii URE, który uwzględnia wszystkie opłaty wymienione w taryfach. Przy decyzji o zmianie dostawcy warto sprawdzić nie tylko samą cenę za 1 kWh, ale również opłaty stałe, jakościowe oraz przejściowe. W praktyce różnice rzędu kilkunastu procent w cenie energii mogą zostać zniwelowane przez różnice w opłatach stałych.