HTC One X dysponuje 4,7-calowym wyświetlaczem Super IPS LCD2 w rozdzielczości 720 × 1280 pikseli, zabezpieczonym powłoką Gorilla Glass. Tylny aparat fotograficzny oferuje rozdzielczość 8 megapikseli, a wbudowana pamięć masowa wynosi 32 GB. Urządzenie wspiera standard Bluetooth 4.0, posiada baterię o pojemności 1800 mAh, a transfer danych w sieci komórkowej dochodzi do 21 Mb/s dzięki technologii HSPA+.
Specyfikacja techniczna modelu
Czterordzeniowy procesor Nvidia Tegra 3 taktowany zegarem 1,5 GHz, znany głównie z segmentu tabletów, zapewniał płynne przeglądanie stron WWW oraz wysoką wydajność w grach mobilnych. Układ współpracował z dedykowanym chipem graficznym ULP GeForce, co przekładało się na lepszą obsługę treści multimedialnych. Osobliwością HTC One X był aparat, który pozwalał wykonywać zdjęcia w trakcie nagrywania wideo — funkcja rzadko spotykana w smartfonach z 2012 roku.
Wyświetlacz zastosowany w urządzeniu wykorzystywał technologię Super IPS LCD2, która oferowała szerokie kąty widzenia oraz wysoką jasność obrazu — nawet w pełnym słońcu ekran pozostawał czytelny. Gęstość pikseli wynosząca 312 ppi sprawiała, że poszczególne punkty były niewidoczne gołym okiem. Powłoka Gorilla Glass chroniła przed drobnymi zadrapaniami, choć nie gwarantowała pełnej odporności na upadki z wysokości.
Wbudowana pamięć 32 GB nie podlegała rozszerzeniu kartą microSD — producent zdecydował się na hermetyczną konstrukcję bez możliwości wymiany zarówno baterii, jak i nośnika danych. Rozwiązanie to budziło kontrowersje, zwłaszcza że konkurencyjne modele z serii Galaxy oferowały dodatkowe sloty na karty pamięci.
Cena w momencie premiery
Model HTC One X trafił do sprzedaży w pierwszej połowie 2012 roku. W Polsce debiutował w cenie około 2000 złotych za wersję bez abonamentu operatorskiego. Taki poziom cenowy plasował urządzenie w górnym segmencie rynku, konkurując bezpośrednio z ówczesnym Samsungiem Galaxy S II oraz iPhone’em 4S. W ofercie abonamentowej operatorów koszt telefonu spadał nawet poniżej 1000 złotych przy podpisaniu umowy na 24 miesiące.
Tak ustalona cena odzwierciedlała pozycję flagowca — HTC One X należał do pierwszych urządzeń z czterordzeniowym procesorem dostępnych w Europie. Brytyjski rynek startował z ceną 460 funtów, niemiecka dystrybucja ustalała próg na poziomie 600 euro. Podobne parametry cenowe obowiązywały w innych krajach Europy Zachodniej, co świadczyło o spójnej strategii producenta.
Gdzie można kupić nowy egzemplarz
Ze względu na wycofanie modelu z oficjalnej dystrybucji większość sklepów stacjonarnych i internetowych nie prowadzi już sprzedaży nowych egzemplarzy. Sporadyczne oferty pojawiają się na platformach aukcyjnych oraz w sklepach specjalizujących się w urządzeniach post-produkcyjnych. Cena nowego HTC One X, jeśli egzemplarz jest dostępny, oscyluje w granicach 500–600 złotych. Warto jednak sprawdzić stan opakowania oraz kompletność zestawu, ponieważ długi okres magazynowania może wpłynąć na kondycję baterii.
Przy zakupie fabrycznie nowego urządzenia należy zwrócić uwagę na zachowanie plomb na opakowaniu oraz datę produkcji widoczną na etykiecie. Bateria litowo-jonowa traci pojemność nawet bez użytkowania — po kilku latach magazynowania może oferować jedynie 60–70% nominalnej wartości. Sprawdzenie certyfikatu gwarancji oraz numeru IMEI pozwala uniknąć zakupu telefonu ze zwrotu reklamacyjnego lub refabrykowanego egzemplarza sprzedawanego jako nowy.
Cena używanego urządzenia
Rynek wtórny oferuje szerszy wybór. Cena używanego HTC One X zależy przede wszystkim od stanu obudowy, sprawności wyświetlacza oraz pojemności faktycznej baterii. Egzemplarze w dobrym stanie kosmetycznym, z oryginalnym wyposażeniem i bez defektów można znaleźć w przedziale 200–400 złotych. Modele z widocznymi śladami użytkowania — zadrapaniami na ekranie, wytartą obudową czy słabszą wydajnością baterii — są dostępne poniżej 200 złotych.
Przy zakupie warto przetestować działanie aparatu, ekranu dotykowego oraz złącza ładowania. Szczególnie istotna jest sprawność modułu Bluetooth 4.0, który w starszych egzemplarzach może wykazywać problemy z parowaniem urządzeń. Weryfikacja numeru IMEI w bazach operatorów pozwala wykluczyć sprzęt zgłoszony jako skradziony lub zablokowany z powodu nieuregulowanych opłat abonamentowych.
Dodatkowym kryterium jest historia aktualizacji oprogramowania — modele z ostateczną wersją Android 4.2.2 i nakładką HTC Sense 5.0 działają stabilniej niż egzemplarze pozostawione na starszych wersjach systemu. Weryfikacja dostępnych aktualizacji oraz stanu rozruchowego pomaga ocenić, czy poprzedni właściciel dbał o regularne wsparcie programowe.